| Pauwel van harte gefeliciteerd met je superprestatie. |
|
|
|
Beste kijker,
Gisterenavond, precies 1 maand na Opwijk: Constantinopel, Byzantium, Istanbul. Mijn kleine vriend van lijnwaad tot katoen, de plank en ik zijn gearriveerd. Vanaf 2 cijfers waren de emoties daar, ieder tiental van de tabellen gebruld. Voor de 2de keer de strijd tegen zonsondergang gewonnen, al was het donker toen ik 25 km later aan de Agia Sofia stond. Hier wonen er nog veel meer dan de geregistreerde 12 miljoen.
De hammam daarnet was niets minder dan goddelijk, het gebrom van de masserende Turkse lieve beer incluis. Op het eind ging het stuk zeep vaak de grond op: de benen zıjn heel ok, de armen die zijn op, van schouder tot vingertop. Overschot aan tijd gehad om te rekenen: van de goeie 4700 km ging het 80% van de tijd bergop, daarbij klimmen die evenzeer als de benen. Het was plat van Gent tot Vandorekensberg in Opwijk, langs de Saône, even voor en na Ljubljana en een eind voor en na Plovdiv.
Dit was niets unieks, ware er niet het allesbepalende strakke tijdskader. En de strijk: verontwaardiging, ongeloof, verbouwereerd, ben ik wel goed wakker? Ik liet er duizenden achter met een glimlach en zadelde hen op met het vraagstuk van de dag. Alleen daarvoor al was het letterlijk de moeite waard. Voor mezelf was het te doen om de landschappen, culturen, het vrij extreme gemiddelde, gecombineerd met een gekheid als schreeuw om aandacht voor sponsors. Het moederproject Opaledhuez in juli 2010 en de steun aan het KRC staan nog altijd centraal.
Dat er onderweg ook zou gestreken worden, maakte de pers er van. 'k Begrıjp het wel: wat moet je daar anders dan wel mee op zo'n trip?! Bij m'n laatste geforceerde strijkactie voelde ik me niet lekker meer, die van Italie en Montenegro waren nog spontaan. Maar jongens van de pers: jullie zijn onontbeerlijk. Deze opdracht is voor mij volbracht, nu is het samen verderwerken aan de sponsoring.
Met dank aan:
- - François, die geheel vrijwillig alle acties ten gunste van het KRC opvolgt en begeleidt
- - (Peggy van) Vermarck Sport, voor de korting op de truitjes en de strakke levering, T-Mozaiek (Gent) voor het even just-in-time bedrukken ervan. De Opwijkenaren die op de Zomerhappening daarvoor €90 in de doos stopten;
- - Rowenta, voor het toesturen van een nagelnieuw stoomstrijkijzer, en hun sympathie voor het prettig gestoorde extremeironing.com. Na half Europa te hebben doorkruist met hun merknaam op m'n torso, op de paar uur regen en in het donker na, hoop ik terecht dat er wat meer in zit;
- - Movingstore Gent, voor de korting op de fiets en een boel accesoires (en een gratis eerste groot onderhoud?);
- - Revitalose Sport, mijn enige doping, vrij verkrijgbaar bij uw apotheek. 1 vóór en na de inspanning, voor het op peil houden van de vitamines B, C en magnesium. Later ook een Italiaanse en Macedonische variant. Bart voor de tip!;
- - collega's Christophe, Steven en Karel, voor de boeken en -tips, en zo een beter begrip van de regio;
- - de Schwalbe Marathon buitenbanden, voor slechts 2 lekken ondanks het vele glas en vuiligheid in de kant. Zowel bij km 2592 als 4519 ging het om een klein venijnig doorntje;
- - JM Pfaff voor de voorzet in het Duits, Mario voor de goal: 'Pauwel strikes back' vond ik eigenlijk de enige goeie slechte;
- - hen die daadwerkelijk een overschrijvıng verıcht(t)en;
- - vrienden en familie voor de mentale ondersteuning via sms en mail.
Vooraf vond een goeie vriend het allemaal maar niks: volgend jaar trekt hij te voet met een droogkast op z'n rug naar Benidorm. Alvast benieuwd naar zijn verhaal, het mijne tracht ik af te werken tegen januari '10.
Amai. Wat een citytrip. Volgende week krijgt m'n nieuwe maat de fiets een wel heel verdiende beurt. Met veel plezier doe ik alles met de tram.
Pauwel
|
|
|
|
|
Dag allemaal,
Hoge nood aan een dag voor mezelf, met slechts de benenfiets.
Daarvoor koos ik voor Ohrid, Macedonia, uitzonderlijk mooi gesitueerd cultureel mekka in de Balkan-regio.
Het enige leesboek dat ik meesleur, 'Bruiloft der 7 zigeuners' van A. Den Doolaard, toch zo'n 800 gram, speelt zich hier af.
Ik citeer van pagina 24 '... de oude Middelleeuwse keizerstad, door de Grieken gebouwd, door de Romeinen bevestigd, door de Slavische heiligen Kliment en Naum met witte kloosters omsprenkeld, door de Bulgaarse keizer Samuel tot keizersstad verheven, door de Noormannen geplunderd, door de Serviërs heroverd, door de Turken geknecht en gehavend, tot het in de 20ste eeuw de zuidelijkste stad in Groot-Servië werd.
In dit boek zit ik momenteel aan pagina 49, wat sprekend is voor de invulling van mijn dagen op deze trip. Ik denk dat ik voor het laatst in Italië even een stukje las.
Zopas verdonken hier nogal wat Bulgaren in het meer, brute pech, net zoals voor de slachtoffers van de watersnood in Istanbul. Van enig onheil ben ik totnogtoe gespaard gebleven, gelukkig maar. Gefietst, gefietst en ook wel gefietst bij overwegend prachtig weer totnogtoe, nog 6 dagen in het vooruitzicht. Ik hoop de 16de te arriveren, precies 1 maand na vertrek in Opwijk.
Vandaag even niets.
Groeten,
Pauwel
|
|
Woe 16/9 Babaeski - Istanbul 195 km Eindelijk de eindmeet.
|
Di 15/9 Plovdiv - Babaeski 249 km
|
Ma 14/9 Velingrad - Plovdiv 88 km
|
Zo 13/9 Delcevo - Velingrad 166 km
|
Za 12/9 Marena - Delcevo 170 km
|
Vr 11/9 Ohrid - Marena 183 km
|
Do 10/9 Ohrid - Ohrid 0 km! rustdag
|
Woe 9/9 Barbullush - Ohrid 239 km
|
Di 8/9 Njegusi - Barbullush 163 km
|
Ma 7/9 Goransko - Njegusi 167 km
|
|
|
Zo 6/9 Sarajevo - Goransko 144 km
|
Za 5/9 Mostar - Sarajevo 137 km
|
Vr 4/9 Korcula - Mostar 90 km + 11 zeemijl
|
Do 3/9 split - Vela Luka - Korcula 55 km + 42 zeemijl
|
Woe 2/9 Zadar - Split 173 km. Laatste drie dagen heel zonnig
|
Di 1/9 Selce - Zadar 176 km + 3 zeemijl
|
Ma 31/8 Rakitna - Selce 143 km
|
Zo 30/8 Ljubljana - Rakitna 28 km
|
Za 29/8 Tai di Cadore - Ljubljana 272 km. Zeer nat, onweer
|
Vr 28/8 Bolzano - Tai di Cadore 149 km. Heel zonnig
|
Do 27/8 Isolaccion-Bolzano 144 km
|
Woe 26/8 Tiefencatel-Isolaccion 125 km
|
Di 25/8 Realp-Tiefencastel 121 km
|
Ma 24/8 Brig-Realp 85 km
|
|
|
Zo 23 aug, Vevey - Brig 150 km
|
Za 22 aug, Vozneroy - Vevey 97 km.
|
Vr 21 aug, Marnay-Vozneroy 123 km. Nat begonnen, nu zonnig.
|
Do 20 aug, Demangevelle-Marnay 110 km. Zonnig en nog heter.
Vroeg op, duik in het kanaal. Het blijkt een groene soep maar toch wakker.
Fysieke off-day, voel ik nu al. Naast de afstand ook de inspanning in die warmte, zeker weten. Sympathiek Nederlands gepensioneerd echtpaar op de fiets in eerste dorp. Op terugweg langs De Groene Weg van Nederland naar Rome over Hongarije. Zonder terugreisdatum: da's pas vakantie. Zij begonnen te fietsen om 7 en kappen ermee om 12, omwille van de hitte. Nog een Frans koppel fietsers aan de brug, wat heen en weer geroepen, en later nog een koppel Nederlandse dertigers, 10 minuutjes samen gefietst. Ik wil sneller dus plots weer alleen.
Onderweg naar Port-sur-Saône even zalig rustig bootjes met een parasolleke die glijden door het landscahp, ditmaal op de prachtig kronkelende Saône. Op zoek naar een goeie tas soep ontmoet ik Daniël, een gezonde veertiger uit Boortmeerbeek. We besluiten samen wat te eten en belanden in familierestaurant 'La Marine'. De gefrituurde baars met citroen en sla smaakt heerlijk. Ook heerlijk: voor even weg uit die weel heel brandende zon. We hebben een fijne babbel en besluiten samen het jaagpad van de Saône af te fietsen. Prachtig. Daniël is 49, fervent pizzabakker en zo veel meer. Zijn fietsmakker moest afhaken wegens herstellende van een ongeval. De aanduidingen van zn GPS brengen mij, kaartlezer, voor het eerst in de war.
Rond 4 bereiken we (ondertussen kanaal-tunnel van St-Albrin, spectaculair) Soing-Cubry-Charantenay. Hij blijft er op de mooie camping municipale en keert overmorgen terug. Zo pikt ie nog een dag gratis blues-festival in de buurt van thuis mee. Hij trakteert me een forse pint in de schaduw van de wasplaats en we eten wat fruit. Au revoir.
Zwoegen, weinig gemoriveerd en veel te heet. De wind wakkeert aan, op de kop, en maakt alles nog heter. Net de Mistral, maar da's wat ver dacht ik. Telkens herademen doorheen een bos, bij elke fontein of wasplaats steek ik mn hoofd helemaal onder, en koel mn armen en benen af. Marnay blijkt een mooi middeleeuws stadje, met al wat zuiders karakter. De grote camping is er fijn: ongedwongen sfeertje, aan brede rivier en met zwembad. Ik doe beide. Voor elk wat wils, nonchalant, leven en laten leven hier. 's Avonds nog wat schrijven aan de bar. Er is onweer voorspeld. Her en der al flitsen in de lucht, ze gaven onweer. aan de voortenten van de campers worden duchtig haringen bijgeklopt, de wind trekt aan.
|
Woe 19 aug, Vic-sur-Seille-Demangevelle 169 km. Zonnig en heet.
Vroeg weg, super-lekkere kaasjes van de markt. Het platteland is hier echt wondermooi.
Lunéville, toch al een middelmatige stad: geen internet-café. Ik overtref mezelf en fiets 2 km buiten centrum naar zo'n verschrikkelijke mall, waar je in de MacDo zou kunnen surfen: WiFi. En terug. Wespesteek in rechterbeen in de stad. (intussen zit ik hier straks 2 u te tokkelen aan een veel te lage tafel. Mijn rug doet voor het eerst sinds een week pijn. Het is uitgeklard, de zon schijnt, ik wil buiten, de Jura in! Nog effe volhouden...)
Landicourt: schitterende authentieke wasplaats, heel goed bewaard en drinkbaar water. Ik dompel me geheel onder in één van de bakken en drink met volle teugen, afkoelen. Er is verder weer niemand. Voor water moet je hier vaak gewoon es effe roepen in de hoofdstraat, als er al 2 zijn. Er komt iemand buiten, en zonder veel boe of ba alles weer gevuld. Charmes: niks speciaals, wel boeiend watersysteem: interferentie van de rivieren met het kanaal, op verschillende niveaus. Vaaren op zo'n kanaal is vrij populair, en heeft iets ongelooflijk rustgevends: alles gaat traag, en je moet wel.
De superlekkere pruimkes van onderweg blijken de Mirabelle de Lorraine. Geel, klein, sappig, zoet.
Mooiste picknick-plek ooit waargenomen: Bainville-aux-Saules. Piepklein dorp alweer, maar o zo charmant. Beetje jammer dit nu niet te kunnen delen. Weeral iets voor met mijn volgende levensgezellin.
Opnieuw ondergedompeld, nu in het riviertje tussen vis groot en klein. Volgens boekje passeerde ik zonet een erg belangrijke waterscheiding: ipv naar de Noordzee, loopt voortaan alles richting Midellandse. Intussen nog wat enthousiaste strijkplankfans, zelf met oldtimers aan het cruisen.
Alles geven nog, tot na zonsondergang alweer, want wil me te slapen aanleggen au bord du Canal de l'Est, zonder risico op tegenvallende camping. Prachtplek, bekaf, 't was heet. In mn nakie het kanaal in, water tot net onder de rand. Eerst nog koken, met enekele deugddoende sms erbij.
Als doekje voor het bloeden van de inspanning: de stilte, een bosuil, en een fabuleuze sterrenhemel er bovenop.
|
|
|
Di 18 aug, Kockelscheuer-Vic-sur-Seille 146 km. Zonnig, warm.
[Voor de ingewijden: de rechterarm tintelt opnieuw, maar het gevoel blijft deze keer wel constant, verergert in de volgende dagen niet. Benieuwd.]
Opnieuw in Bettembourg. Degelijke fietsenwinkel is mn eerste post: de mannen schuiven hun werk aan de kant en zullen een uurtje nodig hebben om uiteindelijk 3 spaken te vervangen. In tussentijd zou ik bij Fischer lekkere koffie, goeie patisserie en ook wel schoon bediening vinden: enkel de koffie was lekker. Er schuin tegenover zou ik internet vinden, in den Emporio, vrij hip. Die gast toont mij eender waar dis ik ga zitten en wacht. Na 5 minuten: 'Et alors, monsieur?' 'Il y a du WiFi partout'. Niks van gevoeld en ook geen pda in bagage: deze keer te vroeg geboren. pintje dan maar, Diekirch.
Reparatie slechts €10. Wiel opnieuw kaarsrecht en de ongezonde situatie met te weinig remkracht is voorbij. Bedankt, gasten. Ik durfde opnieuw vlammen en keek achteraf naar max: 72 km/u, bangelijk. Afstandelijk en steriel Luxemburg uit, blij. Eens De Groene Weg gevonden, blijken de aanwijzingen in het boekje kinderspel. Na het kruisen van de Moesel domineert de kerncentrale van Cattenom het landshap: indrukwekkend, goed voor 8% van Frankrijks energiebehoefte en weer mooi tegen een landsgrens geplaatst. Voor het koelwater, jaja. Medici en geïnteresseerden allerlei: ondanks de ruime protie mosselen en de overmaat aan Affligem zaterdag, in Courcelles-Chaussy voor het eerst sinds Gent stoelgang gemaakt. Opgelucht en lichter. Plassen doe ik niet, de afvoer integraal langs de huid. Misschien best dat ik alleen ben.
Weinig inspirerende dorpjes, alles en iedereen werd hier vernietigd tijdens WOI. Niet zo bekend als Verdun, want slechts per tienduizenden uitgemoord. Bevolkingspremies lokten later opnieuw jong bloed naar dit verschroeide maar vruchtbare oorlogsgebied. Saloon bleek hobby-project à la Gerd De Werker thuis, maar ik kreeg er wel wat te drinken, tof. De camping nadien bleek dat minder: ondanks buitengewoon verlangen naar het zwembad van de bordjes/pijltjes, bleken ze het voor die avond al te hebben bekeken. Niet warm gegeten en in dorp alles dicht. Na 10-15 liter water per dag had ik wel even nood aan iets anders. Links krijg ik een beetje rosé, rechts een beetje rood. Merci mille fois. Spaarzaam genieten en nog wat lezen.
|
Ma 17 aug, Wanlin-Kockelscheuer, 156 km. Zonnig.
Diep geslapen, de vorige 3 nachten sliep ik elk 5u, dus hoognodig eens langer. Helemaal wakker door alweer een frisse duik. Tussen zwanen en hun broedsel door: zeer méchant volgens de plaatstelijke jeugd dus geluk gehad.
Na 10u vertrokken, stram!
Tienermeisje aan bushalte heeft gouden tip: oude spoorweglijn werd fietsroute van hier naar Rochefort, dus plat. Al fietsend herken ik na een tijdje de bostaverne en rest van traject met de mannen op zondag. In Rochefort een laatste biertje van 8, keldertemperatuur. Op terras ontmoet ik een boeiende natuurdokter afkomstig van Aalst, P.Muller, en een gezellige bende krijgt opnieuw courage om terug te fietsen als ze horen waar ik voor sta. 13u.30 en nog maar goed 20 km afgelegd. Onderweg ergens superlekker putwater gekregen. "Attention, c'est du bon eau, hein!" Héérlijk. Ik maak er een punt van op de ganse trip geen 1 keer water te kopen.
Op een platte kermis ergens na, blijven vooral de overvloed aan buizerds en het zware traject van de Hautes-Ardennes me bij. Eén buizerd zweefde zelfs even mee, enkele meter schuin boven me. Alsof ie ook twee keer moest kijken wat die daar achterop zn fiets heeft. Uiteindelijk Luxemburg, onderweg naar Bettembourg:hier pik ik in op De Groene Weg, een fietsvriendelijke, landelijke route van Maastricht naar de Côte d'Azur. Thv van Genève sla ik linksaf, ttz oostwaarts. Met een boost geraak ik er alsnog voor donker, maar de camping is verleden tijd. Er blijkt er wel eentje 5-tal km noordelijker in Kockelscheuer, sneu, het is donker nu. Uiteindelijk gevonden en even gezellig als de plaatsnaam voorspelde. Afgemeten, proper, sfeer = nul. Ipv kabbelend beekje de autosnelweg als surrogaat, en bovendien recht onder een aanvliegroute van straalvliegtuigen. De pas aangekochte oordopjes kan ik niet vinden. De lyrische beschrijvingen van een buur-Nederlander-camper over Istanbul maken veel goed. Zijn ogen blinken. Het zou zo zonde zijn er niet eens een volle dag te kunnen beleven: doorfietsen, dus uitrusten dus gaan slapen.
|
Zo 16 aug, Opwijk-Wanlin, 163 km. Grijs, later zonnig.
Alles nog perfect volgens plan want start met kater. Ik word wakker van het gebabbel van familie op het gelijkvloers die sportman Pauwel komen uitzwaaien. Boterhammen met spek en eieren zijn voor later, koffie en banaan lukt wel. Daaag allemaal.
Kon het niet laten toch nog even binnen te springen bij vrienden in Asse en Ternat. Doet deugd.
Sint-Martens-Bodegem, Lot, Waterloo, Villers-la-Ville en het katerbeest is al lang dood. Gembloux, Namen en langs de Maaskant inde zon naar Namen: prachtig. Eerste belangrijke pech ook meteen: bij stilstand draai ik rechtsomkeer naar een fietspad, waarbij een haakje van de rechtervoortas uit de rail schiet: houder vliegt in de spaken, fiets en ik de grond op midden in de boulevard. Spaak krom, binnenkant linkerdij blauw 10 x 20 cm. Oppervlakkig dus geen erg, maar een goeie slag in voorwiel: voorrem moeten loskoppelen, met één stel remmen door berg en dal da's gevaarlijker. Onderweg veel fietsers aan recreatieve snelheid dus ook veel commentaar, de fiets met strijkplank wordt ook hier en daar herkend. Ook nog:"vous acceptez des cheques-services, monsieur?", vaak fronsende blikken en ook wel "C'est génial!".
Uit gezonde nieuwsgierigheid beland ik op een 4-dorpen wedstrijd, heel amicaal en sympathiek, veel ambiance (Arbre, Rivière, Profondeville en Floreffe). Meteen volk errond voor wat foto's en een journalist van L'Avenir. Maar die plank achterop vraagt nu eenmaal om toelichting, dus niks aan te doen. Fijne mensen, maar wegwezen opnieuw. Eerste zwaar reliëf valt tegen, in het voorjaar met de koersfiets in de Ardennen was iets heel anders. Bepakt en bezakt haal ik niet eens de helft van die snelheden op zelfde hellingen, soms geen derde. Ook volgens plan trainde ik niet, zullen dagen 1, 2 en 3 afzien worden, en heb ik goeie benen vanaf 4. Na zonsondergang terechtgekomen in Wanlin, vlakbij Houyet. Mini- en heel aardige camping aan de oever van de Lesse. Van een veel te betrokken eigenares krijg ik een frisse cola, ik sprong met kleren en al de Lesse in, kapot. Het koppel met zoontje van even voordien ('he da's dieje met zijn strijkijzer') blijken buren op de camping en zelfs van de Opwijksestraat in Lebbeke! Het wordt nog gezellig afsluiten met enkele wijntjes, fijne mensen.
|
Za 15 aug, Gent-Opwijk, 58 km. Zonnig.
Niet bijster fris vertrek om 8:30.
Nog geen 300 meter ver, buiten aan de bakker:'Ah, gaat ge strijken onderweg?' Hm.
Langsheen de Schelde naar D'monde. Na 10 minuten, wind in de oren, logge gepakte fiets onder me, weet ik plots weer helemaal hoe erg ik hier aan toe was. Voor een hele tijd buiten zijn, gemist. Een valse start weliswaar, maar het goeie gevoel is meteen daar. Iets te laat op Zomerhappening van Jeugdhuis Nijdrop, om er te tappen aan Streekbierenterras. Als er 1 heimat-dag in het jaar is, voor wie opgroeide in en rond Nijdrop of Opwijk-dorp, is het de Zomerhappening (ex-Ambachtenmarkt) wel. Ook ideaal voor de laatste promo, alvorens die aandacht min of meer te begraven. Heerlijke mosselen bij Peter's tussendoor met familie. Overeten.
Terug naar het dorp waar het leuk wordt als weleer, zo goed als iedereen arriveert. De goeie gekte slaat bij iedereen weer toe, dus het wordt zoals voorspeld veel te laat. De laatste keer dus foert, met toch een beetje rem. |
|